
اسپیرومتری یکی از رایجترین تستهای بررسی عملکرد ریه است.
این آزمایش ساده و معمولاً بدون درد است.
در اسپیرومتری فرد از طریق یک قطعه دهانی درون دستگاه تنفس میکند.
در بخش اصلی تست از فرد خواسته میشود پس از یک دم عمیق، هوا را با حداکثر سرعت بیرون دهد.
دستگاه حجم و سرعت خروج هوا از ریه را اندازهگیری میکند.
این اطلاعات به پزشک در تشخیص برخی بیماریهای ریوی کمک میکنند.
اسپیرومتری در تشخیص آسم کاربرد زیادی دارد.
این تست یکی از روشهای اصلی تشخیص COPD نیز محسوب میشود.
گاهی برای بررسی علت سرفه یا تنگی نفس از اسپیرومتری استفاده میشود.
ممکن است تست قبل و بعد از استفاده از داروی بازکننده راه هوایی انجام شود.
مقایسه این دو نتیجه میتواند اطلاعات مهمی درباره عملکرد راههای هوایی بدهد.
برای داشتن نتیجه دقیق، همکاری صحیح فرد هنگام انجام تست اهمیت زیادی دارد.
تکنسین معمولاً نحوه انجام دم و بازدم را چند بار توضیح میدهد.
گاهی لازم است تست چند بار تکرار شود تا نتیجه قابل اعتماد به دست آید.
مصرف برخی اسپریها ممکن است پیش از آزمایش و با نظر پزشک موقتاً متوقف شود.
افراد باید داروهای خود را فقط بر اساس دستور مرکز انجام تست تغییر دهند.
اسپیرومتری نمیتواند به تنهایی تمام بیماریهای ریه را تشخیص دهد.
تفسیر نتیجه باید همراه با شرح حال و معاینه توسط پزشک انجام شود



